Book 2: The test of the army

Ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶεὗδον παννύχιοι, Δία δ’ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,ἀλλ’ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆατιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή,πέμψαι ἐπ’ Ἀτρεΐδη Ἀγαμέμνονι οὗλον Ὄνειρον·καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·βάσκ’ ἴθι, οὖλε Ὄνειρε, θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαοπάντα μάλ’ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτ’ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδε’ ἐφῆπται.Ὣς φάτο, βῆ δ’ ἄρ’ Ὄνειρος, ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·καρπαλίμως δ’ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,βῆ δ’ ἄρ’ ἐπ’ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα· τὸν δὲ κίχανενεὕδοντ’ ἐν κλισίῃ, περὶ δ’ ἀμβρόσιος κέχυθ’ ὕπνος.στῆ δ’ ἄρ’ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς,Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τ’ Ἀγαμέμνων·τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος Ὄνειρος·εὕδεις, Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα,ᾧ λαοί τ’ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·νῦν δ’ ἐμέθεν ξύνες ὦκα’ Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’ ἐλεαίρει.θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτ’ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζνται’ ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδε’ ἐφῆπταιἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθηαἱρείτω, εὖτ’ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.Ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δ’ ἔλιπ’ αὐτοῦτὰ φρονέοντ’ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ’ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·φῆ γὰρ ὅ γ’ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ,νήπιος, οὐδὲ τὰ ἤδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·θήσειν γὰρ ἔτ’ ἔμελλεν ἐπ’ ἄλγεά τε στοναχάς τεΤρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.ἔγρετο δ’ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ’ ὀμφή·ἕζετο δ’ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ’ ἔνδυνε χιτῶνα,καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·ποσσὶ δ’ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος ἀργυρόηλον·εἵλετο δὲ σκῆπτρον πατρώϊον, ἄφθιτον αἰεί·σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.Ἠὼς μέν ῥα θεὰ προσεβήσετο μακρὸν Ὄλυμπον,Ζηνὶ φόως ἐρέουσα καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν·αὐτὰρ ὃ κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεκηρύσσειν ἀγορήνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ’ ἠγείροντο μάλ’ ὦκα·Βουλὴν δὲ πρῶτον μεγαθύμων ἴζε γερόντωνΝεστορέῃ παρὰ νηὶ Πυλοιγενέος βασιλῆος·τοὺς ὅ γε συγκαλέσας πυκινὴν ἀρτύνετο βουλήν·κλῦτε, φίλοι· θεῖός μοι ἐνύπνιον ἦλθεν Ὄνειροςἀμβροσίην διὰ νύκτα· μάλιστα δὲ Νέστορι δίῳεἶδός τε μέγεθός τε φυήν τ’ ἄγχιστα ἐῴκει·στῆ δ’ ἄρ’ ὑπὲρ κεφαλῆς καί με πρὸς μῦθον ἔειπεν·εὕδεις, Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα,ᾧ λαοί τ’ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·νῦν δ’ ἐμέθεν ξύνες ὦκα’ Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ’ ἐλεαίρει·θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺςπανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιανΤρώων· οὐ γὰρ ἔτ’ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ’ ἔχοντεςἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπανταςἭρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδε’ ἐφῆπταιἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσίν. ὡς ὁ μὲν εἰπὼνᾧχετ’ ἀποπτάμενος, ἐμὲ δὲ γλυκὺς ὕπνος ἀνῆκεν.ἀλλ’ ἄγετ’, αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν·πρῶτα δ’ ἐγὼν ἔπεσιν πειρήσομαι, ἣ θέμις ἐστί,καὶ φεύγειν σὺν νηυσὶ πολυκλήϊσι κελεύσω·ὑμεῖς δ’ ἄλλοθεν ἄλλος ἐρητύειν ἐπέεσσιν.Ἤτοι ὅ γ’ ὡς εἰπὼν κατ’ ἄρ’ ἕζετο, τοῖσι δ’ ἀνέστηΝέστωρ, ὅς ῥα Πύλοιο ἄναξ ἦν ἠμαθόεντος·ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·ὦ φίλοι, Ἀργείων ἡγήτορες ἠδὲ μέδοντες,εἰ μέν τις τὸν ὄνειρον Ἀχαιῶν ἄλλος ἔνισπε,ψεῦδός κεν φαῖμεν καὶ νοσφιζοίμεθα μᾶλλον·νῦν δ’ ἴδεν ὃς μέγ’ ἄριστος Ἀχαιῶν εὔχεται εἶναι·ἀλλ’ ἄγετ’, αἴ κέν πως θωρήξομεν υἷας Ἀχαιῶν.Ὣς ἄρα φωνήσας βουλῆς ἐξ ἦρχε νέεσθαι,οἱ δ’ ἐπανέστησαν πείθοντό τε ποιμένι λαῶνσκηπτοῦχοι βασιλῆες· ἐπεσσεύοντο δὲ λαοί.ἠύτε ἔθνεα εἶσι μελισσάων ἁδινάων,πέτρης ἐκ γλαφυρῆς αἰεὶ νέον ἐρχομενάων·βοτρυδὸν δὲ πέτονται ἐπ’ ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν·αἱ μέν τ’ ἔνθα ἅλις πεποτήαται, αἱ δέ τε ἔνθα·ὡς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἠϊόνος προπάροιθε βαθείης ἐστιχόωντοἰλαδὸν εἰς ἀγορήν· μετὰ δέ σφισιν Ὄσσα δεδήειὀτρύνουσ’ ἰέναι, Διὸς ἄγγελος· οἱ δ’ ἀγέροντο.τετρήχει δ’ ἀγορή, ὑπὸ δὲ στεναχίζετο γαῖαλαῶν ἱζόντων, ὅμαδος δ’ ἦν· ἐννέα δέ σφεαςκήρυκες βοόωντες ἐρήτυον, εἴ ποτ’ ἀϋτῆςσχοίατ’, ἀκούσειαν δὲ διοτρεφέων βασιλήων.σπουδῇ δ’ ἕζτο λαός, ἐρήτυθεν δὲ καθ’ ἕδραςπαυσάμενοι κλαγγῆς’ ἀνὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνωνἔστη σκῆπτρον ἔχων, τὸ μὲν Ἥφαιστος κάμε τεύχων.Ἥφαιστος μὲν δῶκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι,αὐτὰρ ἄρα Ζεὺς δῶκε διακτόρῳ ἀργεϊφόντῃ·Ἑρμείας δὲ ἄναξ δῶκεν Πέλοπι πληξίππῳ,αὐτὰρ ὁ αὖτε Πέλοψ δῶκ’ Ἀτρέϊ, ποιμένι λαῶν·Ἀτρεὺς δὲ θνήσκων ἔλιπεν πολύαρνι Θυέστῃ,αὐτὰρ ὁ αὖτε Θυέστ’ Ἀγαμέμνονι λεῖπε φορῆναι,πολλῇσιν νήσοισι καὶ Ἀργεῖ παντὶ ἀνάσσειν.τῷ ὅ γ’ ἐρεισάμενος ἔπε’ Ἀργείοισι μετηύδα·ὦ φίλοι ἥρωες Δαναοί, θεράποντες Ἄρηος,Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ,σχέτλιος, ὃς πρὶν μέν μοι ὑπέσχετο καὶ κατένευσενἼλιον ἐκπέρσαντ’ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι,νῦν δὲ κακὴν ἀπάτην βουλεύσατο, καί με κελεύειδυσκλέα Ἄργος ἱκέσθαι, ἐπεὶ πολὺν ὤλεσα λαόν.οὕτω που Διὶ μέλλει ὑπερμενέϊ φίλον εἶναι,ὃς δὴ πολλάων πολίων κατέλυσε κάρηναἠδ’ ἔτι καὶ λύσει· τοῦ γὰρ κράτος ἐστὶ μέγιστον.αἰσχρὸν γὰρ τόδε γ’ ἐστὶ καὶ ἐσσομένοισι πυθέσθαι,μὰψ οὕτω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν Ἀχαιῶνἄπρηκτον πόλεμον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαιἀνδράσι παυροτέροισι, τέλος δ’ οὔ πώ τι πέφανται·εἴ περ γάρ κ’ ἐθέλοιμεν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε,ὅρκια πιστὰ ταμόντες, ἀριθμηθήμεναι ἄμφω,Τρῶας μὲν λέξασθαι ἐφέστιοι ὅσσοι ἔασιν,ἡμεῖς δ’ ἐς δεκάδας διακοσμηθεῖμεν Ἀχαιοί,Τρώων δ’ ἄνδρα ἕκαστοι ἑλοίμεθα οἰνοχοεύειν,πολλαί κεν δεκάδες δευοίατο οἰνοχόοιο.τόσσον ἐγώ φημι πλέας ἔμμεναι υἷας ἈχαιῶνΤρώων, οἱ ναίουσι κατὰ πτόλιν· ἀλλ’ ἐπίκουροιπολλέων ἐκ πολίων ἐγχέσπαλοι ἄνδρες ἔασιν,οἵ με μέγα πλάζουσι καὶ οὐκ εἰῶσ’ ἐθέλονταἸλίου ἐκπέρσαι εὖ ναιόμενον πτολίεθρον.ἐννέα δὴ βεβάασι Διὸς μεγάλου ἐνιαυτοί,καὶ δὴ δοῦρα σέσηπε νεῶν καὶ σπάρτα λέλυνται·αἱ δέ που ἡμέτεραί τ’ ἄλοχοι καὶ νήπια τέκναἥατ ἐνὶ μεγάροις ποτιδέγμεναι· ἄμμι δὲ ἔργοναὔτως ἀκράαντον, οὗ εἵνεκα δεῦρ’ ἱκόμεσθα.ἀλλ’ ἄγεθ’, ὡς ἂν ἐγὼ εἴπω, πειθώμεθα πάντες·φεύγωμεν σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν·οὐ γὰρ ἔτι Τροίην αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.Ὣς φάτο, τοῖσι δὲ θυμὸν ἐνὶ στήθεσσιν ὄρινεπᾶσι μετὰ πληθύν, ὅσοι οὐ βουλῆς ἐπάκουσαν·κινήθη δ’ ἀγορὴ φὴ κύματα μακρὰ θαλάσσης,πόντου Ἰκαρίοιο, τὰ μέν τ’ Εὐρός τε Νότος τεὤρορ’ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων.ὡς δ’ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθών,λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τ’ ἠμύει ἀσταχύεσσιν,ὡς τῶν πᾶσ’ ἀγορὴ κινήθη· τοὶ δ’ ἀλαλητῷνῆας ἔπ’ ἐσσεύοντο, ποδῶν δ’ ὑπένερθε κονίηἵστατ’ ἀειρομένη· τοὶ δ’ ἀλλήλοισι κέλευονἅπτεσθαι νηῶν ἠδ’ ἑλκέμεν εἰς ἅλα δῖαν,οὐρούς τ’ ἐξεκάθαιρον· ἀϋτὴ δ’ οὐρανὸν ἵκενοἴκαδε ἱεμένων· ὑπὸ δ’ ἥρεον ἕρματα νηῶν.Ἔνθα κεν Ἀργείοισιν ὑπέρμορα νόστος ἐτύχθη,εἰ μὴ Ἀθηναίην Ἥρη πρὸς μῦθον ἔειπεν·ᾧ πόποι, αἰγιόχοιο Διὸς τέκος, Ἀτρυτώνη,οὕτω δὴ οἵκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖανἈργεῖοι φεύξονται ἐπ’ εὐρέα νῶτα θαλάσσης,κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιενἈργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶνἐν Τροίῃ ἀπόλοντο, φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης·ἀλλ’ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,μηδὲ ἔα νῆας ἅλαδ’ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.Ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,βῆ δὲ κατ’ Οὐλύμποιο καρήνων ἀΐξασα·καρπαλίμως δ’ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν.εὗρεν ἔπειτ’ Ὀδυσῆα, Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον,ἑσταότ’· οὐδ’ ὅ γε νηὸς ἐυὐσσέλμοιο μελαίνηςἅπτετ’, ἐπεί μιν ἄχος κραδίην καὶ θυμὸν ἵκανεν·ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη προσέφη γλαυκῶπις Ἀθήνη·διογενὲς Λαερτιάδη, πολυμήχαν’ Ὀδυσσεῦ,οὕτω δὴ οἵκόνδε φίλην ἐς πατρίδα γαῖανφεύξεσθ’ ἐν νήεσσι πολυκλήϊσι πεσόντες,κὰδ δέ κεν εὐχωλὴν Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ λίποιτεἈργείην Ἑλένην, ἧς εἵνεκα πολλοὶ Ἀχαιῶνἐν Τροίῃ ἀπόλοντο, φίλης ἀπὸ πατρίδος αἴης;ἀλλ’ ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μηδ’ ἔτ’ ἐρώει,σοῖς δ’ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον,μηδὲ ἔα νῆας ἅλαδ’ ἑλκέμεν ἀμφιελίσσας.Ὣς φάθ’, ὁ δὲ ξυνέηκε θεᾶς ὄπα φωνησάσης,βῆ δὲ θέειν, ἀπὸ δὲ χλαῖναν βάλε’ τὴν δὲ κόμισσεκῆρυξ Ἑϊρυβάτης Ἰθακήσιος, ὅς οἱ ὀπήδει·αὐτὸς δ’ Ἀτρεΐδεω Ἀγαμέμνονος ἀντίος ἐλθὼνδέξατό οἱ σκῆπτρον πατρώϊον, ἄφθιτον αἰεί·σὺν τῷ ἔβη κατὰ νῆας Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων.Ὅν τινα μὲν βασιλῆα καὶ ἔξοχον ἄνδρα κιχείη,τὸν δ’ ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρητύσασκε παραστάς·δαιμόνι’, οὔ σε ἔοικε κακὸν ὡς δειδίσσεσθαι,ἀλλ’ αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς·οὐ γάρ πω σάφα οἷσθ’ οἷος νόος Ἀτρεΐωνος·νῦν μὲν πειρᾶται, τάχα δ’ ἴψεται υἷας Ἀχαιῶν.ἐν βουλῇ δ’ οὐ πάντες ἀκούσαμεν οἷον ἔειπε;μή τι χολωσάμενος ῥέξῃ κακὸν υἷας Ἀχαιῶν·θυμὸς δὲ μέγας ἐστὶ διοτρεφέων βασιλήων,τιμὴ δ’ ἐκ Διός ἐστι, φιλεῖ δέ ἑ μητίετα Ζεύς.Ὃν δ’ αὖ δήμου τ’ ἄνδρα ἴδοι βοόωντά τ’ ἐφεύροι,τὸν σκήπτρῳ ἐλάσασκεν ὁμοκλήσασκέ τε μύθῳ·δαιμόνι’, ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε,οἱ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ’ ἀπτόλεμος καὶ ἄναλκις,οὔτε ποτ’ ἐν πολέμῳ ἐναρίθμιος οὔτ’ ἐνὶ βουλῇ.οὐ μέν πως πάντες βασιλεύσομεν ἐνθάδ’ Ἀχαιοί·οὐκ ἀγαθὸν πολυκοιρανίη· εἷς κοίρανος ἔστω,εἷς βασιλεύς, ᾧ δῶκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεωσκῆπτρόν τ’ ἠδὲ θέμιστας, ἵνα σφίσι βουλεύῃσι.Ὣς ὅ γε κοιρανέων δίεπε στρατόν’ οἱ δ’ ἀγορήνδεαὖτις ἐπεσσεύοντο νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἠχῇ; ὡς ὅτε κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσηςαἰγιαλῷ μεγάλῳ βρέμεται, σμαραγεῖ δέ τε πόντος.Ἄλλοι μέν ῥ’ ἕντο, ἐρήτυθεν δὲ καθ’ ἕδρας·Θερσίτης δ’ ἔτι μοῦνος ἀμετροεπὴς ἐκολῴα,ὃς ἔπεα φρεσὶ ἧσιν ἄκοσμά τε πολλά τε ἤδη,μάψ, ἀτὰρ οὐ κατὰ κόσμον, ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν,ἀλλ’ ὅ τι οἱ εἴσαιτο γελοίϊον Ἀργείοισινἔμμεναι· αἴσχιστος δὲ ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθε·φολκὸς ἔην, χωλὸς δ’ ἕτερον πόδα’ τὼ δέ οἱ ὤμωκυρτώ, ἐπὶ στῆθος συνοχωκότε’ αὐτὰρ ὕπερθεφοξὸς ἔην κεφαλήν, ψεδνὴ δ’ ἐπενήνοθε λάχνη.ἔχθιστος δ’ Ἀχιλῆϊ μάλιστ’ ἣν ἠδ’ Ὀδυσῆϊ·τὼ γὰρ νεικείεσκε· τότ’ αὖτ’ Ἀγαμέμνονι δίῳὀξέα κεκλήγων λέγ’ ὀνείδεα· τῷ δ’ ἄρ’ Ἀχαιοὶἐκπάγλως κοτέοντο νεμέσσηθέν τ’ ἐνὶ θυμῷ.αὐτὰρ ὁ μακρὰ βοῶν Ἀγαμέμνονα νείκεε μύθῳ·Ἀτρεΐδη, τέο δὴ. αὖτ’ ἐπιμέμφεαι ἠδὲ χατίζεις;πλεῖαί τοι χαλκοῦ κλισίαι, πολλαὶ δὲ γυναῖκεςεἰσὶν ἐνὶ κλισίῃς ἐξαίρετοι, ἅς τοι Ἀχαιοὶπρωτίστῳ δίδομεν, εὖτ’ ἂν πτολίεθρον ἕλωμεν.ἢ ἔτι καὶ χρυσοῦ ἐπιδεύεαι, ὅν κέ τις οἴσειΤρώων ἱπποδάμων ἐξ Ἰλίου υἷος ἄποινα,ὅν κεν ἐγὼ δήσας ἀγάγω ἣ ἄλλος Ἀχαιῶν,ἠὲ γυναῖκα νέην, ἵνα μίσγεαι ἐν φιλότητι,ἣν τ’ αὐτὸς ἀπονόσφι κατίσχεαι; οὐ μὲν ἔοικενἀρχὸν ἐόντα κακῶν ἐπιβασκέμεν υἷας Ἀχαιῶν.ὦ πέπονες, κάκ’ ἐλέγχε’, Ἀχαιΐδες, οὐκέτ’ Ἀχαιοί,οἴκαδέ περ σὺν νηυσὶ νεώμεθα, τόνδε δ’ ἐῶμεναὐτοῦ ἐνὶ Τροίῃ γέρα πεσσέμεν, ὄφρα ἴδηταιἦ ῥά τί οἵ χἠμεῖς προσαμύνομεν, ἦε καὶ οὐκί·ὃς καὶ νῦν Ἀχιλῆα, ἕο μέγ’ ἀμείνονα φῶτα,ἠτίμησεν· ἑλὼν γὰρ ἔχει γέρας, αὐτὸς ἀπούρας.ἀλλὰ μάλ’ οὐκ Ἀχιλῆϊ χόλος φρεσίν, ἀλλὰ μεθήμων·ἢ γὰρ ἄν, Ἀτρεΐδη, νῦν ὕστατα λωβήσαιο.Ὣς φάτο νεικείων Ἀγαμέμνονα, ποιμένα λαῶν,Θερσίτης· τῷ δ’ ὦκα παρίστατο δῖος Ὀδυσσεύς,καί μιν ὑπόδρα ἰδὼν χαλεπῷ ἠνίπαπε μύθῳ·Θερσῖτ’ ἀκριτόμυθε, λιγύς περ ἐὼν ἀγορητής,ἴσχεο, μηδ’ ἔθελ’ οἷος ἐριζέμεναι βασιλεῦσιν·οὐ γὰρ ἐγὼ σέο φημὶ χερειότερον βροτὸν ἄλλονἔμμεναι, ὅσσοι ἅμ’ Ἀτρεΐδῃς ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον.τῷ οὐκ ἂν βασιλῆας ἀνὰ στόμ’ ἔχων ἀγορεύοις,καί σφιν ὀνείδεά τε προφέροις, νόστόν τε φυλάσσοις.οὐδέ τί πω σάφα ἴδμεν ὅπως ἔσται τάδε ἔργα,ἢ εὖ ἦε κακῶς νοστήσομεν υἷες Ἀχαιῶν.τῶ νῦν Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι, ποιμένι λαῶν,ἦσαι ὀνειδίζων, ὅτι οἱ μάλα πολλὰ διδοῦσινἥρωες Δαναοί· σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις.ἀλλ’ ἔκ τοι ἐρέω, τὸ δὲ καὶ τετελεσμένον ἔσται·εἴ κ’ ἔτι σ’ ἀφραίνοντα κιχήσομαι ὥς νύ περ ὧδε,μηκέτ’ ἔπειτ’ Ὀδυσῆϊ κάρη ὤμοισιν ἐπείη,μηδ’ ἔτι Τηλεμάχοιο πατὴρ κεκλημένος εἴην,εἰ μὴ ἐγώ σε λαβὼν ἀπὸ μὲν φίλα εἵματα δύσω,χλαῖνάν τ’ ἠδὲ χιτῶνα, τά τ’ αἰδῷ ἀμφικαλύπτει,αὐτὸν δὲ κλαίοντα θοὰς ἐπὶ νῆας ἀφήσωπεπλήγων ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν.Ἂς ἄρ’ ἔφη, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμωπλῆξεν· ὁ δ’ ἰδνώθη, θαλερὸν δέ οἱ ἔκπεσε δάκρυ·σμῶδιξ δ’ αἱματόεσσα μεταφρένου ἐξυπανέστησκήπτρου ὕπο χρυσέου· ὁ δ’ ἄρ’ ἕζετο τἀρβησέν τε,ἀλγήσας δ’ ἀχρεῖον ἰδὼν ἀπομόρξατο δάκρυ.οἱ δὲ καὶ ἀχνύμενοί περ ἐπ’ αὐτῷ ἡδὺ γέλασσαν’ὧδε δέ τις εἴπεσκεν ἰδὼν ἐς πλησίον ἄλλον·ὦ πόποι, ἦ δὴ μυρί’ Ὀδυσσεὺς ἐσθλὰ ἔοργεβουλάς τ’ ἐξάρχων ἀγαθὰς πόλεμόν τε κορύσσων·νῦν δὲ τόδε μέγ’ ἄριστον ἐν Ἀργείοισιν ἔρεξεν,ὃς τὸν λωβητῆρα ἐπεσβόλον ἔσχ’ ἀγοράων.οὔ θήν μιν πάλιν αὖτις ἀνήσει θυμὸς ἀγήνωρνεικείειν βασιλῆας ὀνειδείοις ἐπέεσσιν.Ὣς φάσαν ἡ πληθύς’ ἀνὰ δ’ ὁ πτολίπορθος Ὀδυσσεὺςἔστη σκῆπτρον ἔχων· παρὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνηεἰδομένη κήρυκι σιωπᾶν λαὸν ἀνώγει,ὡς ἅμα θ’ οἱ πρῶτοί τε καὶ ὕστατοι υἷες Ἀχαιῶνμῦθον ἀκούσειαν καὶ ἐπιφρασσαίατο βουλήν·ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·Ἀτρεΐδη, νῦν δή σε, ἄναξ, ἐθέλουσιν Ἀχαιοὶπᾶσιν ἐλέγχιστον θέμεναι μερόπεσσι βροτοῖσιν,οὐδέ τοι ἐκτελέουσιν ὑπόσχεσιν ἣν περ ὑπέστανἐνθάδ’ ἔτι στείχοντες ἀπ’ Ἄργεος ἱπποβότοιο,Ἴλιον ἐκπέρσαντ’ εὐτείχεον ἀπονέεσθαι.ὥς τε γὰρ ἢ παῖδες νεαροὶ χῆραί τε γυναῖκεςἀλλήλοισιν ὀδύρονται οἵκόνδε νέεσθαι.ἢ μὴν καὶ πόνος ἐστὶν ἀνιηθέντα νέεσθαι·καὶ γάρ τίς θ’ ἕνα μῆνα μένων ἀπὸ ἧς ἀλόχοιοἀσχαλάᾳ σὺν νηὶ πολυζύγῳ, ὅν περ ἄελλαιχειμέριαι εἰλέωσιν ὀρινομένη τε θάλασσα·ἡμῖν δ’ εἴνατός ἐστι περιτροπέων ἐνιαυτὸςἐνθάδε μιμνόντεσσι· τῷ οὐ νεμεσίζομ’ Ἀχαιοὺςἀσχαλάαν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν· ἀλλὰ καὶ ἔμπηςαἰσχρόν τοι δηρόν τε μένειν κενεόν τε νέεσθαι.τλῆτε, φίλοι, καὶ μείνατ’ ἐπὶ χρόνον, ὄφρα δαῶμενἢ ἐτεὸν Κάλχας μαντεύεται, ἦε καὶ οὐκί.εὖ γὰρ δὴ τόδε ἴδμεν ἐνὶ φρεσίν, ἐστὲ δὲ πάντεςμάρτυροι, οὗς μὴ κῆρες ἔβαν θανάτοιο φέρουσαι·χθιζά τε καὶ πρωϊζ’, ὅτ’ ἐς Αὐλίδα νῆες Ἀχαιῶνἠγερέθοντο κακὰ Πριάμῳ καὶ Τρωσὶ φέρουσαι,ἡμεῖς δ’ ἀμφὶ περὶ κρήνην ἱεροὺς κατὰ βωμοὺςἕρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας,καλῇ ὑπὸ πλατανίστῳ, ὅθεν ῥέεν ἀγλαὸν ὕδωρ·ἔνθ’ ἐφάνη μέγα σῆμα· δράκων ἐπὶ νῶτα δαφοινός,σμερδαλέος, τόν ῥ’ αὐτὸς Ὀλύμπιος ἧκε φόωσδε,βωμοῦ ὑπαΐξας πρός ῥα πλατάνιστον ὄρουσεν.ἔνθα δ’ ἔσαν στρουθοῖο νεοσσοί, νήπια τέκνα,ὄζῳ ἐπ’ ἀκροτάτῳ, πετόλοις ὑποπεπτηῶτες,ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἣν, ἣ τέκε τέκνα.ἔνθ’ ὅ γε τοὺς ἐλεεινὰ κατήσθιε τετριγῶτας·μήτηρ δ’ ἀμφιποτᾶτο ὀδυρομένη φίλα τέκνα·τὴν δ’ ἐλελιξάμενος πτέρυγος λάβεν ἀμφιαχυῖαν.αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ τέκνα φαγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν,τὸν μὲν ἀρίζηλον θῆκεν θεός, ὅς περ ἔφηνε·λᾶαν γάρ μιν ἔθηκε Κρόνου πάϊς ἀγκυλομήτεω·ἡμεῖς δ’ ἑσταότες θαυμάζομεν οἷον ἐτύχθη.ὡς οὖν δεινὰ πέλωρα θεῶν εἰσῆλθ’ ἑκατόμβας,Κάλχας δ’ αὐτίκ’ ἔπειτα θεοπροπέων ἀγόρευε·τίπτ’ ἄνεῳ ἐγένεσθε, κάρη κομόωντες Ἀχαιοί;ἡμῖν μὲν τόδ’ ἔφηνε τέρας μέγα μητίετα Ζεύς,ὄψιμον, ὀψιτέλεστον, ὅου κλέος οὔ ποτ’ ὀλεῖται.ὡς οὗτος κατὰ τέκνα φαγε στρουθοῖο καὶ αὐτήν,ὀκτώ, ἀτὰρ μήτηρ ἐνάτη ἦν, ἣ τέκε τέκνα,ὡς ἡμεῖς τοσσαῦτ’ ἔτεα πτολεμίξομεν αὖθι,τῷ δεκάτῳ δὲ πόλιν αἱρήσομεν εὐρυάγυιαν.κεῖνος τὼς ἀγόρευε· τὰ δὴ νῦν πάντα τελεῖται.ἀλλ’ ἄγε, μίμνετε πάντες, ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοί,αὐτοῦ, εἰς ὅ κεν ἄστυ μέγα Πριάμοιο ἕλωμεν.Ὣς ἔφατ’, Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον, ἀμφὶ δὲ νῆεςσμερδαλέον κονάβησαν ἀϋσάντων ὑπ’ Ἀχαιῶν,μῦθον ἐπαινήσαντες Ὀδυσσῆος θείοιο·τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·ὦ πόποι, ἦ δὴ παισὶν ἐοικότες ἀγοράασθενηπιάχοις, οἷς οὔ τι μέλει πολεμήϊα ἔργα.πῇ δὴ συνθεσίαι τε καὶ ὅρκια βήσεται ἥμιν;ἐν πυρὶ δὴ βουλαί τε γενοίατο μήδεά τ’ ἀνδρῶν,σπονδαί τ’ ἄκρητοι καὶ δεξιαί, ἧς ἐπέπιθμεν·αὔτως γὰρ ἐπέεσσ’ ἐριδαίνομεν, οὐδέ τι μῆχοςεὑρέμεναι δυνάμεσϑα, πολὺν χρόνον ἐνθάδ’ ἐόντες.Ἀτρεΐδη, σὺ δ’ ἔθ’ ὡς πρὶν ἔχων ἀστεμφέα βουλὴνἀρχευ Ἀργείοισι κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας,τούσδε δ’ ἔα φθινύθειν, ἕνα καὶ δύο, τοί κεν Ἀχαιῶννόσφιν βουλεύωσ’.—ἄνυσις δ’ οὐκ ἔσσεται αὐτῶν—πρὶν Ἀργοσδ’ ἰέναι, πρὶν καὶ Διὸς αἰγιόχοιοννώμεναι εἴ τε ψεῦδος ὑπόσχεσις, εἴ τε καὶ οὐκί.φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωναἤματι τῷ ὅτε νηυσὶν ἐν ὠκυπόροισιν ἔβαινονἈργεῖοι Τρώεσσι φόνον καὶ κῆρα φέροντες·ἀστράπτων ἐπιδέξι’, ἐναίσιμα σήματα φαίνων.τῶ μή τις πρὶν ἐπειγέσθω οἵκόνδε νέεσθαι,πρίν τινα πὰρ Τρώων ἀλόχῳ κατακοιμηθῆγναι,τείσασθαι δ’ Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.εἰ δέ τις ἐκπάγλως ἐθέλει οἵκόνδε νέεσθαι,ἁπτέσθω ἧς νηὸς ἐϋσσέλμοιο μελαίνης,ὄφρα πρόσθ’ ἄλλων θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ.ἀλλά, ἄναξ, αὐτός τ’ εὖ μήδεο πείθεό τ’ ἄλλῳ·οὔ τοι ἀπόβλητον ἔπος ἔσσεται, ὅττι κεν εἴπω·κρῖν ἄνδρας κατὰ φῦλα, κατὰ φρήτρας, Ἀγάμεμνον,ὡς φρήτρη φρήτρηφιν ἀρήγῃ, φῦλα δὲ φύλοις.εἰ δέ κεν ὡς ἕρξης καί τοι πείθωνται Ἀχαιοί,γνώσῃ ἔπειθ’ ὅς θ’ ἡγεμόνων κακὸς ὅς τέ νυ λαῶνἠδ’ ὅς κ’ ἐσθλὸς ἔῃσι’ κατὰ σφέας γὰρ μαχέονται·γνώσεαι δ’ εἰ καὶ θεσπεσίῃ πόλιν οὐκ ἀλαπάξεις,ἢ ἀνδρῶν κακότητι καὶ ἀφραδίῃ πολέμοιο.Τὸν δ’ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Ἀγαμέμνων·ἢ μὰν αὖτ’ ἀγορῇ νικᾷς, γέρον, υἷας Ἀχαιῶν.αἲ γὰρ Ζεῦ τε πάτερ καὶ Ἀθηναίη καὶ Ἄπολλοντοιοῦτοι δέκα μοι συμφράδμονες εἶεν Ἀχαιῶν·τῶ κε τάχ’ ἠμύσειε πόλις Πριάμοιο ἄνακτοςχερσὶν ὑφ’ ἡμετέρῃσιν ἁλοῦσά τε περθομένη τε.ἀλλά μοι αἰγίοχος Κρονίδης Ζεὺς ἄλγε’ ἔδωκεν,ὅς με μετ’ ἀπρήκτους ἔριδας καὶ νείκεα βάλλει.καὶ γὰρ ἐγὼν Ἀχιλεύς τε μαχεσσάμεθ’ εἵνεκα κούρηςἀντιβίοις ἐπέεσσιν, ἐγὼ δ’ ἦρχον χαλεπαίνων·εἰ δέ ποτ’ ἔς γε μίαν βουλεύσομεν, οὐκέτ’ ἔπειταΤρωσὶν ἀνάβλησις κακοῦ ἔσσεται, οὐδ’ ἠβαιόν.νῦν δ’ ἔρχεσθ’ ἐπὶ δεῖπνον, ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα.εὖ μέν τις δόρυ θηξάσθω, εὖ δ’ ἀσπίδα θέσθω,εὖ δέ τις ἵπποισιν δεῖπνον δότω ὠκυπόδεσσιν,εὖ δέ τις ἅρματος ἀμφὶς ἰδὼν πολέμοιο μεδέσθω,ὥς κε πανημέριοι στυγερῷ κρινώμεθ’ Δρηϊ.οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται, οὐδ’ ἠβαιόν,εἰ μὴ νὺξ ἐλθοῦσα διακρινέει μένος ἀνδρῶν.ἱδρώσει μέν τευ τελαμὼν ἀμφὶ στήθεσφινἀσπίδος ἀμφιβρότης, περὶ δ’ ἔγχεϊ χεῖρα καμεῖται·ἱδρώσει δέ τευ ἵππος ἐΰξοον ἅρμα τιταίνων.ὃν δέ κ’ ἐγὼν ἀπάνευθε μάχης ἐθέλοντα νοήσωμιμνάζειν παρὰ νηυσὶ κορωνίσιν, οὔ οἱ ἔπειταἄρκιον ἐσσεῖται φυγέειν κύνας ἠδ’ οἰωνούς.Ὣς ἔφατ’, Ἀργεῖοι δὲ μέγ’ ἴαχον, ὡς ὅτε κῦμαἀκτῇ ἐφ’ ὑψηλῇ, ὅτε κινήσῃ Νότος ἐλθών,προβλῆτι σκοπέλῳ’ τὸν δ’ οὔ ποτε κύματα λείπειπαντοίων ἀνέμων, ὅτ’ ἂν ἔνθ’ ἢ ἔνθα γένωνται.ἀνστάντες δ’ ὀρέοντο κεδασθέντες κατὰ νῆας,κάπνισσάν τε κατὰ κλισίας, καὶ δεῖπνον ἕλοντο.ἄλλος δ’ ἄλλῳ ἔρεζε θεῶν αἰειγενετάων,εὐχόμενος θάνατόν τε φυγεῖν καὶ μῶλον Ἄρηος.αὐτὰρ ὁ βοῦν ἱέρευσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωνπίονα πενταέτηρον ὑπερμενέϊ Κρονίωνι,κίκλησκεν δὲ γέροντας ἀριστῆας Παναχαιῶν,Νέστορα μὲν πρώτιστα καὶ Ἰδομενῆα ἄνακτα,αὐτὰρ ἔπειτ’ Αἴαντε δύω καὶ Τυδέος υἱόν,ἕκτον δ’ αὖτ’ Ὀδυσῆα, Διὶ μῆτιν ἀτάλαντον.αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·ἤδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο.βοῦν δὲ περιστήσαντο καὶ οὐλοχύτας ἀνέλοντο·τοῖσιν δ’ εὐχόμενος μετέφη κρείων Ἀγαμέμνων·Ζεῦ κύδιστε μέγιστε, κελαινεφές, αἰθέρι ναίων,μὴ πρὶν ἐπ’ ἠέλιον δῦναι καὶ ἐπὶ κνέφας ἐλθεῖν,πρίν με κατὰ πρηνὲς βαλέειν Πριάμοιο μέλαθροναἰθαλόεν, πρῆσαι δὲ πυρὸς δηΐοιο θύρετρα,Ἑκτόρεον δὲ χιτῶνα περὶ στήθεσσι δαΐξαιχαλκῷ ῥωγαλέον· πολέες δ’ ἀμφ’ αὐτὸν ἑταῖροιπρηνέες ἐν κονίῃσιν ὀδὰξ λαζοίατο γαῖαν.Ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἄρα πώ οἱ ἐπεκραίαινε Κρονίων,ἀλλ’ ὅ γε δέκτο μὲν ἱρά, πόνον δ’ ἀμέγαρτον ὄφελλεν.αὐτὰρ ἐπεί ῥ’ εὔξαντο καὶ οὐλοχύτας προβάλοντο,αὐέρυσαν μὲν πρῶτα καὶ ἔσφαξαν καὶ ἔδειραν,μηρούς τ’ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψανδίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ’ αὐτῶν δ’ ὠμοθέτησαν.καὶ τὰ μὲν ἂρ σχίζῃσιν ἀφύλλοισιν κατέκαιον,σπλάγχνα δ’ ἄρ’ ἀμπείραντες ὑπείρεχον Ἡφαίστοιο.αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ’ ἐκάη καὶ σπλάγχνα πάσαντο,μίστυλλόν τ’ ἄρα τἄλλα καὶ ἀμφ’ ὀβελοῖσιν ἔπειραν,ὤπτησάν τε περιφραδέως, ἐρύσαντό τε πάντα.αὐτὰρ ἐπεὶ παύσαντο πόνου τετύκοντό τε δαῖτα,δαίνυντ’, οὐδέ τι θυμὸς ἐδεύετο δαιτὸς ἐΐσης.αὐτὰρ ἐπεὶ πόσιος καὶ ἐδητύος ἐξ ἔρον ἕντο,τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·Ἀτρεΐδη κύδιστε, ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγάμεμνον,μηκέτι νῦν δήθ’ αὖθι λεγώμεθα, μηδ’ ἔτι δηρὸνἀμβαλλώμεθα ἔργον, ὃ δὴ θεὸς ἐγγυαλίζει.ἀλλ’ ἄγε, κήρυκες μὲν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνωνλαὸν κηρύσσοντες ἀγειρόντων κατὰ νῆας,ἡμεῖς δ’ ἀθρόοι ὧδε κατὰ στρατὸν εὐρὺν Ἀχαιῶνἴομεν, ὄφρα κε θᾶσσον ἐγείρομεν ὀξὺν Ἄρηα.Ὣς ἔφατ’, οὐδ’ ἀπίθησεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.αὐτίκα κηρύκεσσι λιγυφθόγγοισι κέλευσεκηρύσσειν πόλεμόνδε κάρη κομόωντας Ἀχαιούς·οἱ μὲν ἐκήρυσσον, τοὶ δ’ ἠγείροντο μάλ’ ὦκα.οἱ δ’ ἀμφ’ Ἀτρεΐωνα διοτρεφέες βασιλῆεςθῦνον κρίνοντες, μετὰ δὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη,αἰγίδ’ ἔχουσ’ ἐρίτιμον ἀγήρων ἀθανάτην τε,τῆς ἑκατὸν θύσανοι παγχρύσεοι ἠερέθονται,πάντες ἐϋπλεκέες, ἑκατόμβοιος δὲ ἕκαστος·σὺν τῇ παιφάσσουσα διέσσυτο λαὸν Ἀχαιῶνὀτρύνουσ’ ἰέναι· ἐν δὲ σθένος ὦρσεν ἑκάστῳκαρδίῃ ἄλληκτον πολεμίζειν ἠδὲ μάχεσθαι.τοῖσι δ’ ἄφαρ πόλεμος γλυκίων γένετ’ ἠὲ νέεσθαιἐν νηυσὶ γλαφυρῇσι φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.Ἠζΐτε πῦρ ἀΐδηλον ἐπιφλέγει ἄσπετον ὕληνοὔρεος ἐν κορυφῆς, ἕκαθεν δέ τε φαίνεται αὐγή,ὡς τῶν ἐρχομένων ἀπὸ χαλκοῦ θεσπεσίοιοαἴγλη παμφανόωσα δι’ αἰθέρος οὐρανὸν ἷκε.Τῶν δ’, ὥς τ’ ὀρνίθων πετεηνῶν ἔθνεα πολλά,χηνῶν ἢ γεράνων ἢ κύκνων δουλιχοδείρων,Ἀσίῳ ἐν λειμῶνι, Καὐστρίου ἀμφὶ ῥέεθρα,ἔνθα καὶ ἔνθα ποτῶνται ἀγαλλόμενα πτερύγεσσι,κλαγγηδὸν προκαθιζόντων, σμαραγεῖ δέ τε λειμών,ὡς τῶν ἔθνεα πολλὰ νεῶν ἄπο καὶ κλισιάωνἐς πεδίον προχέοντο Σκαμάνδριον· αὐτὰρ ὑπὸ χθὼνσμερδαλέον κονάβιζε ποδῶν αὐτῶν τε καὶ ἵππων.ἔσταν δ’ ἐν λειμῶνι Σκαμανδρίῳ ἀνθεμόεντιμυρίοι, ὅσσα τε φύλλα καὶ ἄνθεα γίγνεται ὥρῃ.Ἠΰτε μυιάων ἁδινάων ἔθνεα πολλά,αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσινὥρῃ ἐν εἰαρινῇ, ὅτε τε γλάγος ἄγγεα δεύει,τόσσοι ἐπὶ Τρώεσσι κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶἐν πεδίῳ ἵσταντο διαρραῖσαι μεμαῶτες.Τοὺς δ’, ὥς τ’ αἰπόλια πλατέ’ αἰγῶν αἰπόλοι ἄνδρεςῥεῖα διακρίνωσιν, ἐπεί κε νομῷ μιγέωσιν,ὡς τοὺς ἡγεμόνες διεκόσμεον ἔνθα καὶ ἔνθαὑσμίνηνδ’ ἰέναι, μετὰ δὲ κρείων Ἀγαμέμνων,ὄμματα καὶ κεφαλὴν ἴκελος Διὶ τερπικεραύνῳ,Δρεῖ δὲ ζώνην, στέρνον δὲ Ποσειδάωνι.ἠΰτε βοῦς ἀγέληφι μέγ’ ἔξοχος ἔπλετο πάντωνταῦρος· ὁ γάρ τε βόεσσι μεταπρέπει ἀγρομένῃσι·τοῖον ἄρ’ Ἀτρεΐδην θῆκε Ζεὺς ἤματι κείνῳ,ἐκπρεπέ ἐν πολλοῖσι καὶ ἔξοχον ἡρώεσσιν.Ἔσπετε νῦν μοι, Μοῦσαι Ὀλύμπια δώματ’ ἔχουσαι—ὑμεῖς γὰρ θεαί ἐστε, πάρεστέ τε, ἴστέ τε πάντα,ἡμεῖς δὲ κλέος οἷον ἀκούομεν οὐδέ τι ἴδμεν—οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·πληθὺν δ’ οὐκ ἂν ἐγὼ μυθήσομαι οὐδ’ ὀνομήνω,οὐδ’ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ’ εἶεν,φωνὴ δ’ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη,εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι, Διὸς αἰγιόχοιοθυγατέρες, μνησαίαθ’ ὅσοι ὑπὸ Ἴλιον ἦλθον·ἀρχοὺς αὖ νηῶν ἐρέω νῆάς τε προπάσας.Βοιωτῶν μὲν Πηνέλεως καὶ Λήϊτος ἦρχονἈρκεσίλαός τε Προθοήνωρ τε Κλονίος τε,οἵ θ’ Ὑρίην ἐνέμοντο καὶ Αὐλίδα πετρήεσσανΣχοῖνόν τε Σκῶλόν τε πολύκνημόν τ’ Ἐτεωνόν,Θέσπειαν Γραῖάν τε καὶ εὐρύχορον Μυκαλησσόν,οἵ τ’ ἀμφ’ ἽΑρμ’ ἐνέμοντο καὶ Εἰλέσιον καὶ Ἐρυθράς,οἵ τ’ Ἐλεῶν’ εἶχον ἠδ’ Ὕλην καὶ Πετεῶνα,Ὠκαλέην Μεδεῶνά τ’, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Κώπας Εὔτρησίν τε πολυτρήρωνά τε Θίσβην,οἵ τε Κορώνειαν καὶ ποιήενθ’ Ἀλίαρτον,οἵ τε Πλάταιαν ἔχον ἠδ’ οἱ Γλισᾶντ’ ἐνέμοντο,οἵ θ’ Ὑποθήβας εἶχον, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,Ὄγχηστόν θ’ ἱερόν, Ποσιδήϊον ἀγλαὸν ἄλσος,οἵ τε πολυστάφυλον Ἄρνην ἔχον, οἵ τε ΜίδειανΝῖσάν τε ζαθέην Ἀνθηδόνα τ’ ἐσχατόωσαν·τῶν μὲν πεντήκοντα νέες κίον, ἐν δὲ ἑκάστῃκοῦροι Βοιωτῶν ἑκατὸν καὶ εἴκοσι βαῖνον.Οἱ δ’ Ἀσπληδόνα ναῖον ἰδ’ Ὀρχομενὸν Μινύειον,τῶν ἦρχ’ Ἀσκάλαφος καὶ Ἰάλμενος, υἷες Ἄρηος,οὖς τέκεν Ἀστυόχη δόμῳ Ἄκτορος Ἀζεΐδαο,παρθένος αἰδοίη, ὑπερώϊον εἰσαναβᾶσα,Δρηϊ κρατερῷ· ὁ δέ οἱ παρελέξατο λάθρῃ·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.Αὐτὰρ Φωκήων Σχεδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχον,υἷες Ἰφίτου μεγαθύμου Ναυβολίδαο,οἱ Κυπάρισσον ἔχον Πυθῶνά τε πετρήεσσανΚρῖσάν τε ζαθέην καὶ Δαυλίδα καὶ Πανοπῆα,οἵ τ’ Ἀνεμώρειαν καὶ Ὑάμπολιν ἀμφινέμοντο,οἵ τ’ ἄρα πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον,οἵ τε Λίλαιαν ἔχον πηγῇς ἔπι Κηφισοῖο·τοῖς δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.οἵ μὲν Φωκήων στίχας ἵστασαν ἀμφιέποντες,Βοιωτῶν δ’ ἔμπλην ἐπ’ ἀριστερὰ θωρήσσοντο.Λοκρῶν δ’ ἡγεμόνευεν Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας,μείων, οὔ τι τόσος γε ὅσος Τελαμώνιος Αἴας,ἀλλὰ πολὺ μείων· ὀλίγος μὲν ἔην, λινοθώρηξ,ἐγχείῃ δ’ ἐκέκαστο Πανέλληνας καὶ Ἀχαιούς·οἱ Κῦνόν τ’ ἐνέμοντ’ Ὀπόεντά τε Καλλίαρόν τεΒῆσσάν τε Σκάρφην τε καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινὰςΤάρφην τε Θρόνιόν τε Βοαγρίου ἀμφὶ ῥέεθρα·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντοΛοκρῶν, οἱ ναίουσι πέρην ἱερῆς Εὐβοίης.Οἱ δ’ Εὔβοιαν ἔχον μένεα πνείοντες Ἄβαντες,Χαλκίδα τ’ Εἰρέτριάν τε πολυστάφυλόν θ’ ἹστίαιανΚήρινθόν τ’ ἔφαλον Δίου τ’ αἰπὺ πτολίεθρον,οἵ τε Κάρυστον ἔχον ἠδ’ οἱ Στύρα ναιετάασκον,τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευ’ Ἐλεφήνωρ, ὄζος Ἄρηος,Χαλκωδοντιάδης, μεγαθύμων ἀρχὸς Ἀβάντων.τῷ δ’ ἅμ’ Ἄβαντες ἕποντο θοοί, ὄπιθεν κομόωντες,αἰχμηταὶ μεμαῶτες ὀρεκτῇσιν μελίῃσιθώρηκας ῥήξειν δηΐων ἀμφὶ στήθεσσι·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Οἱ δ’ ἄρ’ Ἀθήνας εἶχον, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,δῆμον Ἐρεχθῆος μεγαλήτορος, ὅν ποτ’ Ἀθήνηθρέψε Διὸς θυγάτηρ, τέκε δὲ ζείδωρος ἄρουρα,κὰδ δ’ ἐν Ἀθήνῃς εἷσεν, ἑῷ ἐν πίονι νηῷ·ἔνθα δέ μιν ταύροισι καὶ ἀρνειοῖς ἱλάονταικοῦροι Ἀθηναίων περιτελλομένων ἐνιαυτῶν·τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευ’ υἱὸς Πετεῶο Μενεσθεύς.τῷ δ’ οὔ πώ τις ὁμοῖος ἐπιχθόνιος γένετ’ ἀνὴρκοσμῆσαι ἵππους τε καὶ ἀνέρας ἀσπιδιώτας·Νέστωρ οἷος ἔριζεν’ ὃ γὰρ προγενέστερος ἦεν·τῷ δ’ ἅμα πεντήκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Αἴας δ’ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δυοκαίδεκα νῆας,στῆσε δ’ ἄγων ἵν’ Ἀθηναίων ἵσταντο φάλαγγες.Οἱ δ’ Ἄργος τ’ εἶχον Τίρυνθά τε τειχιόεσσαν,Ἑρμιόνην Ἀσίνην τε, βαθὺν κατὰ κόλπον ἐχούσας,Τροιζῆν’ Ἠϊόνας τε καὶ ἀμπελόεντ’ Ἐπίδαυρον,οἵ τ’ ἔχον Αἴγιναν Μάσητά τε κοῦροι Ἀχαιῶν,τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδηςκαὶ Σθένελος, Καπανῆος ἀγακλειτοῦ φίλος υἱός·τοῖσι δ’ ἅμ’ Εὐρύαλος τρίτατος κίεν, ἰσόθεος φώς,Μηκιστέος υἱὸς Ταλαϊονίδαο ἄνακτος·συμπάντων δ’ ἡγεῖτο βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης·τοῖσι δ’ ἅμ’ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Οἱ δὲ Μυκήνας εἶχον, ἐϋκτίμενον πτολίεθρον,ἀφνειόν τε Κόρινθον ἐϋκτιμένας τε Κλεωνάς,Ὄρνειάς τ’ ἐνέμοντο Ἀραιθυρέην τ’ ἐρατεινὴνκαὶ Σικυῶν’, ὅθ’ ἄρ’ Ἄδρηστος πρῶτ’ ἐμβασίλευεν,οἵ θ’ Ὑπερησίην τε καὶ αἰπεινὴν ΓονόεσσανΠελλήνην τ’ εἶχον ἠδ’ Αἴγιον ἀμφινέμοντοΑἰγιαλόν τ’ ἀνὰ πάντα καὶ ἀμφ’ Ἑλίκην εὐρεῖαν,τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε κρείων ἈγαμέμνωνἈτρεΐδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ ἕποντ’· ἐν δ’ αὐτὸς ἐδύσετο νώροπα χαλκὸνκυδιόων, πᾶσιν δὲ μετέπρεπεν ἡρώεσσιν,οὕνεκ’ ἄριστος ἔην, πολὺ δὲ πλείστους ἄγε λαούς.Οἱ δ’ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν,Φαρίν τε Σπάρτην τε πολυτρήρωνά τε Μέσσην,Βρυσειάς τ’ ἐνέμοντο καὶ Αὐγειὰς ἐρατεινάς,οἵ τ’ ἄρ’ Ἀμύκλας εἶχον Ἕλος τ’, ἔφαλον πτολίεθρον,οἵ τε Λάαν εἶχον ἠδ’ Οἴτυλον ἀμφενέμοντο,τῶν οἱ ἀδελφεὸς ἦρχε, βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,ἑξήκοντα νεῶν· ἀπάτερθε δὲ θωρήσσοντο·ἐν δ’ αὐτὸς κίεν ἧσι προθυμίῃσι πεποιθώς,ὀτρύνων πόλεμόνδε· μάλιστα δὲ ἵετο θυμῷτείσασθαι Ἑλένης ὁρμήματά τε στοναχάς τε.Οἱ δὲ Πύλον τ’ ἐνέμοντο καὶ Ἀρήνην ἐρατεινὴνκαὶ Θρύον, Ἀλφειοῖο πόρον, καὶ ἐΐκτιτον Αἰπύ,καὶ Κυπαρισσήεντα καὶ Ἀμφιγένειαν ἔναιον,καὶ Πτελεὸν καὶ Ἕλος καὶ Δώριον, ἔνθα τε Μοῦσαιἀντόμεναι Θάμυριν τὸν Θρήϊκα παῦσαν ἀοιδῆς,Οἰχαλίηθεν ἰόντα παρ’ Εὐρύτου Οἰχαλιῆος·στεῦτο γὰρ εὐχόμενος νικησέμεν, εἴ περ ἂν αὐταὶΜοῦσαι ἀείδοιεν, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο·αἱ δὲ χολωσάμεναι πηρὸν θέσαν, αὐτὰρ ἀοιδὴνθεσπεσίην ἀφέλοντο καὶ ἐκλέλαθον κιθαριστύν·τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε Γερήνιος ἱππότα Νέστωρ·τῷ δ’ ἐνενήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.Οἱ δ’ ἔχον Ἀρκαδίην ὑπὸ Κυλλήνης ὄρος αἰπύ,Αἰπύτιον παρὰ τύμβον, ἵν’ ἀνέρες ἀγχιμαχηταί,οἱ Φενεόν τε νέμοντο καὶ Ὀρχομενὸν πολύμηλονῬίπην τε Στρατίην τε καὶ ἠνεμόεσσαν Ἐνίσπην,καὶ Τεγέην εἶχον καὶ Μαντινέην ἐρατεινήν,Στύμφηλόν τ’ εἶχον καὶ Παρρασίην ἐνέμοντο,τῶν ἦρχ’ Ἀγκαίοιο πάϊς, κρείων Ἀγαπήνωρ,ἑξήκοντα νεῶν· πολέες δ’ ἐν νηὶ ἑκάστῃἈρκάδες ἄνδρες ἔβαινον, ἐπιστάμενοι πολεμίζειν.αὐτὸς γάρ σφιν δῶκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνωννῆας ἐϋσσέλμους περάαν ἐπὶ οἴνοπα πόντονἈτρεΐδης, ἐπεὶ οὔ σφι θαλάσσια ἔργα μεμήλει.Οἱ δ’ ἄρα Βουπράσιόν τε καὶ Ἤλιδα δῖαν ἔναιον,ὅσσον ἔφ’ Ὑρμίνη καὶ Μύρσινος ἐσχατόωσαπέτρη τ’ Ὠλενίη καὶ Ἀλήσιον ἐντὸς ἐέργει,τῶν αὖ τέσσαρες ἀρχοὶ ἔσαν, δέκα δ’ ἀνδρὶ ἑκάστῳνῆες ἕποντο θοαί, πολέες δ’ ἔμβαινον Ἐπειοί.τῶν μὲν ἄρ’ Ἀμφίμαχος καὶ Θάλπιος ἡγησάσθην,υἷες ὁ μὲν Κτεάτου, ὁ δ’ ἄρ’ Εὐρύτου, Ἀκτορίωνε·τῶν δ’ Ἀμαρυγκεΐδης ἦρχε κρατερὸς Διώρης·τῶν δὲ τετάρτων ἦρχε Πολύξεινος θεοειδής,υἱὸς Ἀγασθένεος Αὐγηϊάδαο ἄνακτος.Οἱ δ’ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ’ ἱεράωννήσων, αἷ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα,τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος ἌρηϊΦυλεΐδης, ὃν τίκτε Διὶ φίλος ἱππότα Φυλεύς,ὅς ποτε Δουλίχιόνδ’ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους,οἵ ῥ’ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον,καὶ Κροκύλει’ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν,οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ’ οἱ Σάμον ἀμφινέμοντο,οἵ τ’ ἤπειρον ἔχον ἠδ’ ἀντιπέραι’ ἐνέμοντο·τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος·τῷ δ’ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι.Αἰτωλῶν δ’ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός,οἱ Πλευρῶν’ ἐνέμοντο καὶ Ὥλενον ἠδὲ ΠυλήνηνΧαλκίδα τ’ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν·οὐ γὰρ ἔτ’ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν,οὐδ’ ἄρ’ ἔτ’ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος·τῷ δ’ ἐπὶ πάντ’ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Κρητῶν δ’ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἡγεμόνευεν,οἱ Κνωσόν τ’ εἶχον Γόρτυνά τε τειχιόεσσαν,Λύκτον Μίλητόν τε καὶ ἀργινόεντα ΛύκαστονΦαιστόν τε Ῥύτιόν τε, πόλεις εὖ ναιετοώσας,ἄλλοι θ’ οἱ Κρήτην ἑκατόμπολιν ἀμφενέμοντο.τῶν μὲν ἄρ’ Ἰδομενεὺς δουρικλυτὸς ἡγεμόνευεΜηριόνης τ’ ἀτάλαντος Ἐνυαλίῳ ἀνδρειφόντῃ·τοῖσι δ’ ἅμ’ ὀγδώκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Τληπόλεμος δ’ Ἡρακλεΐδης ἠΐς τε μέγας τεἐκ Ῥόδου ἐννέα νῆας ἄγεν Ῥοδίων ἀγερώχων,οἱ Ῥόδον ἀμφενέμοντο διὰ τρίχα κοσμηθέντες,Λίωδον Ἰηλυσόν τε καὶ ἀργινόεντα Κάμειρον.τῶν μὲν Τληπόλεμος δουρικλυτὸς ἡγεμόνευεν,ὃν τέκεν Ἀστυόχεια βίῃ Ἡρακληείῃ,τὴν ἄγετ’ ἐξ Ἐφύρης ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος,πέρσας ἄστεα πολλὰ διοτρεφέων αἰζηῶν.Τληπόλεμος δ’ ἐπεὶ οὖν τράφ’ ἐνὶ μεγάρῳ εὐπήκτῳ,αὐτίκα πατρὸς ἑοῖο φίλον μήτρωα κατέκταἤδη γηράσκοντα Λικύμνιον, ὄζον Ἀρηος·αἶψα δὲ νῆας ἔπηξε, πολὺν δ’ ὅ γε λαὸν ἀγείραςβῆ φεύγων ἐπὶ πόντον· ἀπείλησαν γάρ οἱ ἄλλοιυἱέες υἱωνοί τε βίης ρακληείης.αὐτὰρ ὅ γ’ ἐς Ῥόδον ἷξεν ἀλώμενος, ἄλγεα πάσχων·τριχθὰ δὲ ᾥκηθεν καταφυλαδόν, ἠδ’ ἐφίληθενἐκ Διός, ὅς τε θεοῖσι καὶ ἀνθρώποισιν ἀνάσσει,καί σφιν θεσπέσιον πλοῦτον κατέχευε Κρονίων.Νιρεὺς αὖ Σύμηθεν ἄγε τρεῖς νῆας ἐΐσας,Νιρεὺς Ἀγλαΐης υἱὸς Χαρόποιό τ’ ἄνακτος,Νιρεύς, ὃς κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθετῶν ἄλλων Δαναῶν μετ’ ἀμύμονα Πηλεΐωνα·ἀλλ’ ἀλαπαδνὸς ἔην, παῦρος δέ οἱ εἵπετο λαός.Οἱ δ’ ἄρα Νίσυρόν τ’ εἶχον Κράπαθόν τε Κάσον τεκαὶ Κῶν Εὐρυπύλοιο πόλιν νήσους τε Καλύδνας,τῶν αὖ Φείδιππός τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην,Θεσσαλοῦ υἷε δύω Ἡρακλεΐδαο ἄνακτος·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.Νῦν αὖ τοὺς ὅσσοι τὸ Πελασγικὸν Ἄργος ἔναιον,οἵ τ’ Ἄλον οἵ τ’ Ἀλόπην οἵ τε Τρηχῖνα νέμοντο,οἵ τ’ εἶχον Φθίην ἠδ’ Ἑλλάδα καλλιγύναικα,Μυρμιδόνες δὲ καλεῦντο καὶ Ἕλληνες καὶ Ἀχαιοί,τῶν αὖ πεντήκοντα νεῶν ἦν ἀρχὸς Ἀχιλλεύς.ἀλλ’ οἵ γ’ οὐ πολέμοιο δυσηχέος ἐμνώοντο·οὐ γὰρ ἔην ὅς τίς σφιν ἐπὶ στίχας ἡγήσαιτο·κεῖτο γὰρ ἐν νήεσσι ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς,κούρης χωόμενος Βρισηΐδος ἠϋκόμοιο,τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο πολλὰ μογήσας,Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης,κὰδ δὲ Μύνητ’ ἔβαλεν καὶ Ἐπίστροφον ἐγχεσιμώρους,υἱέας Ἐηνοῖο Σεληπιάδαο ἄνακτος·τῆς ὅ γε κεῖτ’ ἀχέων, τάχα δ’ ἀνστήσεσθαι ἔμελλεν.Οἱ δ’ εἶχον Φυλάκην καὶ Πύρασον ἀνθεμόεντα,Δήμητρος τέμενος, Ἴτωνά τε μητέρα μήλων,ἀγχίαλόν τ’ Ἀντρῶνα ἰδὲ Πτελεὸν λεχεποίην,τῶν αὖ Πρωτεσίλαος ἀρήϊος ἡγεμόνευεζωὸς ἐών· τότε δ’ ἤδη ἔχεν κάτα γαῖα μέλαινα.τοῦ δὲ καὶ ἀμφιδρυφὴς ἄλοχος Φυλάκῃ ἐλέλειπτοκαὶ δόμος ἡμιτελής· τὸν δ’ ἔκτανε Δάρδανος ἀνὴρνηὸς ἀποθρῴσκοντα πολὺ πρώτιστον Ἀχαιῶν.οὐδὲ μὲν οὐδ’ οἱ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·ἀλλά σφεας κόσμησε Ποδάρκης, ὄζος Ἄρηος,Ἰφίκλου υἱὸς πολυμήλου Φυλακίδαο,αὐτοκασίγνητος μεγαθύμου Πρωτεσιλάουὁπλότερος γενεῇ· ὁ δ’ ἅμα πρότερος καὶ ἀρείωνἥρως Πρωτεσίλαος ἀρήϊος· οὐδέ τι λαοὶδεύονθ’ ἡγεμόνος, πόθεόν γε μὲν ἐσθλὸν ἐόντα·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Οἱ δὲ Φερὰς ἐνέμοντο παραὶ Βοιβηΐδα λίμνην,Βοίβην καὶ Γλαφύρας καὶ ἐϋκτιμένην Ἰαωλκόν,τῶν ἦρχ’ Ἀδμήτοιο φίλος πάϊς ἕνδεκα νηῶνΕὔμηλος, τὸν ὑπ’ Ἀὐμήτῳ τέκε δῖα γυναικῶνἌλκηστις, Πελίαο θυγατρῶν εἶδος ἀρίστη.Οἱ δ’ ἄρα Μηθώνην καὶ Θαυμακίην ἐνέμοντοκαὶ Μελίβοιαν ἔχον καὶ Ὀλιζῶνα τρηχεῖαν,τῶν δὲ Φιλοκτήτης ἦρχεν τόξων ἐὺ εἰδὼςἑπτὰ νεῶν· ἐρέται δ’ ἐν ἑκάστῃ πεντήκονταἐμβέβασαν, τόξων εὖ εἰδότες ἶφι μάχεσθαι.ἀλλ’ ὃ μὲν ἐν νήσῳ κεῖτο κρατέρ’ ἄλγεα πάσχων,Λήμνῳ ἐν ἠγαθέῃ, ὅθι μιν λίπον υἷες Ἀχαιῶνἕλκεϊ μοχθίζοντα κακῷ ὀλοόφρονος ὕδρου·ἔνθ’ ὅ γε κεῖτ’ ἀχέων· τάχα δὲ μνήσεσθαι ἔμελλονἈργεῖοι παρὰ νηυσὶ Φιλοκτήταο ἄνακτος.οὐδὲ μὲν οὐδ’ οἱ ἄναρχοι ἔσαν, πόθεόν γε μὲν ἀρχόν·ἀλλὰ Μέδων κόσμησεν Ὀϊλῆος νόθος υἱός,τόν ῥ’ ἔτεκεν Ῥήνη ὑπ’ Ὀϊλῆϊ πτολιπόρθῳ.Οἱ δ’ εἶχον Τρίκκην καὶ Ἰθώμην κλωμακόεσσαν,οἵ τ’ ἔχον Οἰχαλίην, πόλιν Εὐρύτου Οἰχαλιῆος,τῶν αὖθ’ ἡγείσθην Ἀσκληπιοῦ δύο παῖδε,ἰητῆρ’ ἀγαθώ, Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων·τοῖς δὲ τριήκοντα γλαφυραὶ νέες ἐστιχόωντο.Οἱ δ’ ἔχον Ὀρμένιον, οἵ τε κρήνην Ὑπέρειαν,οἵ τ’ ἔχον Ἀστέριον Τιτάνοιό τε λευκὰ κάρηνα,τῶν ἦρχ’ Εὐρύπυλος Εὐαίμονος ἀγλαὸς υἱός·τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Οἱ δ’ Ἄργισσαν ἔχον καὶ Γυρτώνην ἐνέμοντο,Ὄρθην Ἠλώνην τε πόλιν τ’ Ὀλοοσσόνα λευκήν,τῶν αὖθ’ ἡγεμόνευε μενεπτόλεμος Πολυποίτης,υἱὸς Πειριθόοιο, τὸν ἀθάνατος τέκετο Ζεύς·τόν ῥ’ ὑπὸ Πειριθόῳ τέκετο κλυτὸς Ἱπποδάμειαἤματι τῷ ὅτε Φῆρας ἐτείσατο λαχνήεντας,τοὺς δ’ ἐκ Πηλίου ὦσε καὶ Αἰθίκεσσι πέλασσεν·οὐκ οἷος, ἅμα τῷ γε Λεοντεύς, ὄζος Ἄρηος,υἱὸς ὑπερθύμοιο Κορώνου Καινεΐδαο·τοῖς δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Γουνεὺς δ’ ἐκ Κύφου ἦγε δύω καὶ εἴκοσι νῆας·τῷ δ’ Ἐνιῆνες ἕποντο μενεπτόλεμοί τε Περαιβοί,οἱ περὶ Δωδώνην δυσχείμερον οἰκί’ ἔθεντο,οἵ τ’ ἀμφ’ ἱμερτὸν Τιταρησσὸν ἔργ’ ἐνέμοντο,ὅς ῥ’ ἐς Πηνειὸν προΐει καλλίρροον ὕδωρ,οὐδ’ ὅ γε Πηνειῷ συμμίσγεται ἀργυροδίνῃ,ἀλλά τέ μιν καθύπερθεν ἐπιρρέει ἠΐτ’ ἔλαιον·ὕρκου γὰρ δεινοῦ Στυγὸς ὕδατός ἐστιν ἀπορρώξ.Μαγνήτων δ’ ἦρχε Πρόθοος Τενθρηδόνος υἱός,οἱ περὶ Πηνειὸν καὶ Πήλιον εἰνοσίφυλλονναίεσκον· τῶν μὲν Πρόθοος θοὸς ἡγεμόνευε,τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.Οὗτοι ἄρ’ ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν·τίς τ’ ἃρ τῶν ὄχ’ ἄριστος ἔην, σύ μοι ἔννεπε, Μοῦσα,αὐτῶν ἠδ’ ἵππων, οἱ ἅμ’ Ἀτρεΐδῃσιν ἕποντο.Ἵπποι μὲν μέγ’ ἄρισται ἔσαν Φηρητιάδαο,τὰς Εὔμηλος ἔλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὥς,ὄτριχας οἰέτεας, σταφύλῃ ἐπὶ νῶτον ἐΐσας·τὰς ἐν Πηρείῃ θρέψ’ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων,ἄμφω θηλείας, φόβον Ἄρηος φορεούσας.ἀνδρῶν αὖ μέγ’ ἄριστος ἔην Τελαμώνιος Αἴας,ὄφρ’ Ἀχιλεὺς μήνιεν· ὃ γὰρ πολὺ φέρτατος ἦεν,ἵπποι θ’, οἱ φορέεσκον ἀμύμονα Πηλεΐωνα.ἀλλ’ ὁ μὲν ἐν νήεσσι κορωνίσι ποντοπόροισικεῖτ’ ἀπομηνίσας Ἀγαμέμνονι ποιμένι λαῶνἈτρεΐδῃ· λαοὶ δὲ παρὰ ῥηγμῖνι θαλάσσηςδίσκοισιν τέρποντο καὶ αἰγανέῃσιν ἱέντεςτόξοισίν θ’· ἵπποι δὲ παρ’ ἅρμασιν οἷσιν ἕκαστοςλωτὸν ἐρεπτόμενοι ἐλεόθρεπτόν τε σέλινονἕστασαν· ἅρματα δ’ εὖ πεπυκασμένα κεῖτο ἀνάκτωνἐν κλισίῃς· οἱ δ’ ἀρχὸν ἀρηΐφιλον ποθέοντεςφοίτων ἔνθα καὶ ἔνθα κατὰ στρατὸν οὐδὲ μάχοντο·Οἱ δ’ ἄρ’ ἴσαν ὡς εἴ τε πυρὶ χθὼν πᾶσα νέμοιτο·γαῖα δ’ ὑπεστενάχιζε Διὲ ὡς τερπικεραύνῳχωομένῳ, ὅτε τ’ ἀμφὶ Τυφωέϊ γαῖαν ἱμάσσῃεἰν Ἀρίμοις, ὅθι φασὶ Τυφωέος ἔμμεναι εὐνάς·ὡς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσσὶ μέγα στεναχίζετο γαῖαἐρχομένων· μάλα δ’ ὦκα διέπρησσον πεδίοιο.Τρωσὶν δ’ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος ὠκέα Ἶριςπὰρ Διὸς αἰγιόχοιο σὺν ἀγγελίῃ ἀλεγεινῇ·οἱ δ’ ἀγορὰς ἀγόρευον ἐπὶ Πριάμοιο θύρῃσιπάντες ὁμηγερέες, ἠμὲν νέοι ἠδὲ γέροντες·ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·εἴσατο δὲ φθογγὴν υἱὲ Πριάμοιο Πολίτῃ,ὃς Τρώων σκοπὸς ἵζε, ποδωκείῃσι πεποιθώς,τύμβῳ ἐπ’’ ἀκροτάτῳ Αἰσυήταο γέροντος,δέγμενος ὁππότε ναῦφιν ἀφορμηθεῖεν Ἀχαιοί·τῷ μιν ἐεισαμένη προσέφη πόδας ὠκέα Ἶρις·ὦ γέρον, αἰεί τοι μῦθοι φίλοι ἄκριτοί εἶσιν,ὥς ποτ’ ἐπ’ εἰρήνης· πόλεμος δ’ ἀλίαστος ὄρωρεν.ἦ μὲν δὴ μάλα πολλὰ μάχας εἰσήλυθον ἀνδρῶν,ἀλλ’ οὔ πω τοιόνδε τοσόνδε τε λαὸν ὄπωπα·λίην γὰρ φύλλοισιν ἐοικότες ἢ ψαμάθοισινἔρχονται πεδίοιο μαχησόμενοι προτὶ ἄστυ.Ἕκτορ, σοὶ δὲ μάλιστ’ ἐπιτέλλομαι, ὧδε δὲ ῥέξαι·πολλοὶ γὰρ κατὰ ἄστυ μέγα Πριάμου ἐπίκουροι,ἄλλη δ’ ἄλλων γλῶσσα πολυσπερέων ἀνθρώπων·τοῖσιν ἕκαστος ἀνὴρ σημαινέτω οἷσί περ ἄρχει,τῶν δ’ ἐξηγείσθω κοσμησάμενος πολιήτας.Ὣς ἔφαθ’, Ἕκτωρ δ’ οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν,αἶψα δὲ λῦσ’ ἀγορήν· ἐπὶ τεύχεα δ’ ἐσσεύοντο·πᾶσαι δ’ ὠΐγνυντο πύλαι, ἐκ δ’ ἔσσυτο λαός,πεζοί θ’ ἱππῆές τε’ πολὺς δ’ ὀρυμαγδὸς ὀρώρει.Ἔστι δέ τις προπάροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη,ἐν πεδίῳ ἀπάνευθε, περίδρομος ἔνθα καὶ ἔνθα,τὴν ἤτοι ἄνδρες Βατίειαν κικλήσκουσιν,ἀθάνατοι δέ τε σῆμα πολυσκάρθμοιο Μυρίνης·ἔνθα τότε Τρῶές τε διέκριθεν ἠδ’ ἐπίκουροι.Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος ἝκτωρΠριαμίδης· ἅμα τῷ γε πολὺ πλεῖστοι καὶ ἄριστοιλαοὶ θωρήσσοντο μεμαότες ἐγχείῃσι.Δαοδανίων αὖτ’ ἦρχεν ἐὺς πάϊς Ἀγχίσαο,Αἰνείας, τὸν ὑπ’ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ’ Ἀφροδίτη,Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα,οὐκ οἷος, ἅμα τῷ γε δύω Ἀντήνορος υἷε,Ἀρχέλοχός τ’ Ἀκάμας τε, μάχης εὖ εἰδότε πάσης.Οἱ δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης,ἀφνειοί, πίνοντες ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο,Τρῶες, τῶν αὖτ’ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός,Πάνδαρος, ᾧ καὶ τόξον Ἀπόλλων αὐτὸς ἔδωκεν.Οἱ δ’ Ἀδρήστειάν τ’ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ,καὶ Πιτύειαν ἔχον καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ,τῶν ἦρχ’ Ἀδρηστός τε καὶ Ἄμφιος λινοθώρηξ,υἷε δύω Μέροπος Περκωσίου, ὃς περὶ πάντωνἤδεε μαντοσύνας, οὐδὲ οὗς παῖδας ἔασκεστείχειν ἐς πόλεμον φθισήνορα· τὼ δέ οἱ οὔ τιπειθέσθην· κῆρες γὰρ ἄγον μέλανος θανάτοιο.Οἱ δ’ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο,καὶ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην,τῶν αὖθ’ Ὑρτακίδης ἦρχ’ Ἄσιος, ὄρχαμος ἀνδρῶν,Ἄσιος Ὑρτακίδης, ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποιαἴθωνες μεγάλοι, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.Ἱππόθοος δ’ ἄγε φῦλα Πελασγῶν ἐγχεσιμώρων,τῶν οἱ Λάρισαν ἐριβώλακα ναιετάασκον·τῶν ἦρχ’ ἽἹππόθοός τε Πύλαιός τ’, ὄζος Ἄρηος,υἷε δύω Λήθοιο Πελασγοῦ Τευταμίδαο.Αὐτὰρ Θρήϊκας ἤγ’ Ἀκάμας καὶ Πείροος ἥρως,ὅσσους Ἐλλήσποντος ἀγάρροος ἐντὸς ἐέργει.Εὔφημος δ’ ἀρχὸς Κικόνων ἣν αἰχμητάωνυἱὸς Τροιζήνοιο διοτρεφέος Κεάδαο.Αὐτὰρ Πυραίχμης ἄγε Παίονας ἀγκυλοτόξους,τηλόθεν ἐξ Ἀμυδῶνος, ἀπ’ Ἀξιοῦ εὐρὺ ῥέοντος,Ἀξιοῦ, οὗ κάλλιστον ὕδωρ ἐπικίδναται αἶαν.Παφλαγόνων δ’ ἡγεῖτο Πυλαιμένεος λάσιον κῆρἐξ Ἐνετῶν, ὅθεν ἡμιόνων γένος ἀγροτεράων,οἵ ῥα Κύτωρον ἔχον καὶ Σήσαμον ἀμφενέμοντοἀμφί τε Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματα ναῖονΚρῶμνάν τ’ Αἰγιαλόν τε καὶ ὑψηλοὺς Ἐρυθίνους.Αὐτὰρ Ἀλιζώνων Ὀδίος καὶ Ἐπίστροφος ἦρχοντηλόθεν ἐξ Ἀλύβης, ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη.Μυσῶν δὲ Χρόμις ἦρχε καὶ Ἔννομος οἰωνιστής·ἀλλ’ οὐκ οἰωνοῖσιν ἐρύσατο κῆρα μέλαιναν,ἀλλ’ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, ὅθι περ Τρῶας κεράϊζε καὶ ἄλλους.Φόρκυς αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος θεοειδὴςτῆλ’ ἐξ Ἀσκανίης· μέμασαν δ’ ὑσμῖνι μάχεσθαι.Μήοσιν αὖ Μέσθλης τε καὶ Ἄντιφος ἡγησάσθην,υἷε Ταλαιμένεος, τὼ Γυγαίη τέκε λίμνη,οἱ καὶ Μήονας ἦγον ὑπὸ Γμώλῳ γεγαῶτας.Νάστης αὖ Καρῶν ἡγήσατο βαρβαροφώνων,οἱ Μίλητον ἔχον Φθιρῶν τ’ ὄρος ἀκριτόφυλλονΜαιάνδρου τε ῥοὰς Μυκάλης τ’ αἰπεινὰ κάρηνα·τῶν μὲν ἄρ’ Ἀμφίμαχος καὶ Νάστης ἡγησάσθην,Νάστης Ἀμφίμαχός τε, Νομίονος ἀγλαὰ τέκνα,ὃς καὶ χρυσὸν ἔχων πόλεμόνδ’ ἴεν ἠύτε κούρη,νήπιος, οὐδέ τί οἱ τό γ’ ἐπήρκεσε λυγρὸν ὄλεθρον,ἀλλ’ ἐδάμη ὑπὸ χερσὶ ποδώκεος Αἰακίδαοἐν ποταμῷ, χρυσὸν δ’ Ἀχιλεὺς ἐκόμισσε δαΐφρων.Σαρπηδὼν δ’ ἦρχεν Λυκίων καὶ Γλαῦκος ἀμύμωντηλόθεν ἐκ Λυκίης, Ξάνθου ἄπο δινήεντος.